zomervakantie met oma

 Oma Riet is inmiddels al weer thuis en opa Andre en oma Marjolein zijn hier nu, maar we hadden nog niet alles verteld.
Het eerste weekend dat oma Riet hier was, zijn we naar Mount Tambourine geweest. Dit ligt ter hoogte van Gold Coast, een stukje verder het land in.
Mooi gebied, nogal toeristisch, maar wel erg leuk om te bezoeken. Met oma hebben we een canopewalk gedaan. Niet alleen door de boomtoppen, sommige stukken waren over de grond. Warm, maar leuk. Martijn heeft hem 2x gelopen, want toen we klaar waren, bleek dat we een deel van de rugdrager verloren waren. Niet heel belangrijk, maar het is toch leuk om hem compleet te houden. Maurits loopt de meeste stukken wel goed mee, maar als hij moe wordt (of dreigt te ontsnappen: hij is een wegloper:-) is het makkelijk om hem in de drager te zetten.
Natuurlijk moest oma ook de Goldcoast bezoeken. Lekker warm op het strand, alleen een tentje voor schaduw, dus iedereen was veel in

 zee die dag. Achteraf hoorden we dat er een haai was gevangen. Als oma dit geweten had, was ze vast het water niet ingegaan.
Thuis hebben de kinderen en oma ook veel in het zwembad gespeeld. Het viel de zwemjuf zelfs op dat Maurits zo goed kan zwemmen (voor een 2- bijna 3 jarige) Op het moment gaat hij
nog maar 1 keer per week naar zwemles, maar ik probeer lessen op 

school bij Abel en Jasmijn te regelen. Dat scheelt mij weer een ritje naar het zwembad. Ook al kan hij redelijk zwemmen, het is altijd relaxter als hij lekker in zijn band drijft (met lifesaver cap en goggles; heeft hij gezien van grote broer en zus)

Als je in Australie bent, moet je natuurlijk wel kangoeroes etc zien (en eten.....op de bbq hadden we kangoeroe burgers, erg lekker)
Aangezien ze niet bij ons in de wijk rondlopen, zijn we naar een park gegaan. Hier mogen de kinderen de kangoeroes voeren. Helaas zijn de beesten zo lui en volgevoerd, dat ze niet meer zoveel doen. Toch blijven

Jasmijn en Maurits het leuk vinden om ze te voeren. Abel vindt het eng, hij moet niet zoveel van al die beesten hebben. Alleen de Joey (babykangoeroe) vond hij wel lief!
Er is genoeg ruimte waar de kangoeroes naar toe kunnen als ze genoeg van de mensen hebben, maar volgens mij blijven ze liever in het weitje waar ze gevoerd worden.

 Behalve Skippy hebben we ook genoeg andere 'australische dieren' gezien. Oma is vooral dol op alle hagedissen -niet!!En of ze het aanvoelen: toen we koffie aan het drinken waren, kwam er een joekel van een hagedis onder haar stoel zitten. Ik geloof dat ze niet zo van haar koffie genoten heeft.
Wat wel jammer was, was de regen.

 het moment dat we daar waren , was het droog, maar door de regenbui zijn alle muggen wakker geworden. We zijn helemaal lek gestoken. Als onervaren expat had ik natuurlijk geen muggenolie in mijn tas zitten. Dit bleek trouwens het begin te zijn van de muggenperiode.Het regen nu heel veel, iedere dag, en buitenzitten is niet echt leuk meer door al die mozzies!

We hadden gepland om het weekend van Australian day te gaan kamperen op Stradbroke Island. Alles was geregeld, zelfs een rek voor op de auto gekocht, maar het weer werd zo slecht dat we dit geannuleerd hebben. Gaan niet voor ons plezier het hele weekend opgesloten in een tentje zitten. Gelukkig zijn we niet gegaan, want het weer werd zo slecht, dat de mensen die zaterdagavond van de camping geevacueerd werden. De ferry voer ook niet meer, dus daar zaten ze dan, op het eiland waar je verder nergens terecht kon. Thuis was het weer ook erg slecht. Regen en storm. Verschillende subburbs van Brisbane zijn ondergelopen en veel schade door omgevallen bomen. Zondagochtend hadden we geen stroom meer. Plan was om dan maar ergens naar toe te gaan, maar hier kom je niet ver zonder auto. Helaas kregen we de garage deur ook niet open zonder stroom...... Dan maar, toen de storm was gaan liggen, een rondje door de wijk gelopen en alle omgevallen bomen bekeken. Grote oude gumtree's lagen overal over de weg. De opruimdiensten hadden het erg druk. Gelukkig heeft onze boom het gehouden. Veel takken verloren, maar hij staat nog.

 Het weekend erop zijn we toch naar Straddie gegaan. Niet om te kamperen, maar weer met een daytour. Hier hadden we vorige keer zo van genoten, dat het helemaal niet erg was om nog eens precies hetzelfde te doen. Dit keer vonden de kinderen het weer erg gaaf. En oma ook!
Door de storm was het offroad rijden iets avontuurlijker. We moesten

 regelmatig stoppen omdat er een boom op ons pad lag. Als de boom niet opzij geschoven kon worden, moesten we een andere route nemen.
Ook de zee was nog erg wild. We hebben dit keer geen schildpadden gezien (en zeker geen dolfijnen en walvissen)

 Het strandgedeelte was weer favoriet. Door het hoge water (het was springtij) en bijna vloed, konden we niet op het strand bbq-en. De rit over het strand ging erg hard dit keer. En de stop voor foto's was kort. De chauffeurs waren bang dat de strook zang de smal zou worden om te rijden. De auto werd in de bush geparkeerd en daar werd de bbq voor ons             klaargemaakt. Wij konden wel op het strand en in de riviertjes spelen.

Nu zijn de kinderen weer naar school, ik ga weer naar de sportschool en osteopaat (misschien lukt het deze om mijn rugpijn weg te krijgen; hij is een eind op weg) Maurits gaat fulltime naar daycare (met name om de taal te leren) en gaan Abel en Jasmijn 1 x per week naar de Nederlandse school. Het gewone leven is weer begonnen.

nippers

We zijn er bijna.....nog anderhalve week en de school gaat weer beginnen.
De kinderen vermaken zich uitstekend- liggen bijna de hele dag in het zwembad, bouwen hutten en maken vooral veel rommel ;-), maar ze vinden het ook wel leuk om weer naar school te gaan.
Nieuwe klas, nieuwe juf en nieuwe kinderen. De boeken, pennen, stiften, lijmstiften, mappen etc etc zijn deze week binnen gekomen. Nu alleen nog checken of de sportschoenen nog passen en dan zijn ze er helemaal klaar voor.

Afgelopen week was het lekker warm; zo tussen de 30 en 35 graden. Toch wel erg warm. Te warm om naar het strand te gaan. Daar heb je alleen schaduw van je tentje/ parasol, terwijl je thuis goed in de schaduw kunt zitten en natuurlijk lekker in het zwembad kunt plonzen.

Jasmijn en Abel hebben afgelopen week meegedaan met een vakantie programma van de little life savers. (Hier beter bekend als 'nippers') Doel van dit programma is de kinderen bewust te maken van de gevaren op het strand/zee en hoe ze veilig kunnen zwemmen. Ze vonden het allebei erg leuk. Het was wel vroeg - iedere dag om 8 uur 's ochtends beginnen- , maar eenmaal daar hadden ze het goed naar hun zin. Allerlei spelletjes op het strand en in het water. Spelletjes om de vlaggen en seinen van de strandwachten te leren kennen. In het water ook veel spelletjes. Oefenen met rescueboards en rescuetubes etc etc.Maurits bleef thuis met oma Riet, want zomaar 2.5 uur daar rondlopen zou niet zo leuk voor hem zijn. Ik moest daar blijven......dus iedere ochtend ergens koffie scoren en deze heeeeel langzaam in de schaduw opdrinken.

Grappig detail was dat zowel Jasmijn als Abel met nederlandse kinderen in de groep zaten. Deze kinderen zitten al op de Nederlandse school, dus is het straks minder spannend om te beginnen omdat ze al iemand in hun klas kennen.
Abel vond de nippers zo leuk, dat hij volgend jaar voor het echte werk wil gaan; de nippers aan de Gold Coast, waar je met je plank de golven in moet. Golven waren op Southbank natuurlijk niet te vinden.

 Zaterdag wilden we bij een autowinkel een rek voor het autodak ophalen; startte de auto niet. De hulpservice gebeld, bleek de accu helemaal op de zijn. De meneer heeft hem opgeladen, zodat we er ongeveer een week mee kunnen rijden, maar dan moest hij vervangen worden. Ik moest nog wel boodschappen doen, dus die maar gedaan met Martijn op de parkeerplaats in de auto met draaiende motor. Achteraf goed geweest, want de volgende morgen startte hij weer niet. Het opladen voor een week was dus niet zo goed gelukt. Toen maar iemand laten komen die er

 direct een nieuwe accu in heeft gezet.
Daarna konden we op weg naar Seaworld. We hebben tenslotte jaarkaarten en we hadden bedacht dat het daar wel lekker fris zou zijn.
Seaworld ligt op een soort schiereiland in zee, dus in ieder geval een lekker fris windje.
Dit was ook zo. Het was niet erg om nat te worden door alle waterattracties; je was zo weer droog door de zon en wind. Voor oma Riet ook een jaarkaart geregeld (dat is goedkoper dan 2x entree betalen) dus moet ze er deze vakantie

 waarschijnlijk nog een keer aan geloven en mee naar Wet and Wild of Movieworld.

Het autorek is inmiddels geregeld. We hebben de tent uitgeprobeerd en zijn nog bezig met de laatste essentiele dingen te kopen om te kunnen kamperen. Volgend weekend gaan we (ouderwets) kamperen -zoals een goed Aussie- op Straddie. Ik weet niet of oma het echt zo leuk vindt, maar ze heeft zelf gezegd dat het haar niet uitmaakte. Daar ligt ze dan, 65 en op een luchtbedje. Moet kunnen toch?

kerstvakantie

OK, we zijn inmiddels weer 2 maanden verder, dus hard tijd voor een update!

 Na de eindfeesten van school begon de zomervakantie 1 december. Terwijl iedereen druk bezig was zijn huis kerstproof te maken, moesten mijn kinderen het doen met wat knutseltjes. Met kerst zouden we toch op vakantie zijn en bovendien had ik nog niet echt een kerstgevoel als het buiten 40 graden was.
De eindfeesten van school stelden trouwens weinig voor. Een vreselijk lang en langdradige avond waarop alle muziekclubjes, koortjes, dansgroepjes etc een optreden verzorgden. Helaas was de kwaliteit niet zo bijzonder. Dit waren we in Duitsland wel anders gewend.

 Toen de vakantie eenmaal begonnen was, hadden we onze eerste barbie met vrienden bij ons thuis. Een Belgisch gezin, ook met kinderen op John Paul College kwam eten. Het was erg gezellig met een verrassend eind: een grote stroomstoring. We hebben langer dan 3 uur zonder stroom gezeten. Later hoorden we dat dit regelmatig voor komt. Blijkt een possum nogal gek te zijn op het electriciteitskastje en richt daar zodanige schade aan dat de boel niet meer werkt.
De volgende dag zijn we met de gezin naar de Gold coast geweest. Een dagje naar het strand. Leuk om dit stukje kust ook te zien. Heel anders dan de sunshine coast. Leuke golven om in te spelen. Abel begon enthousiast met zijn bodyboard. Dit ging ook goed, totdat een grote golf hem helemaal liet tuimelen. Daarna heeft hij het niet meer geprobeerd.

 Na 1 week vakantie thuis zijn we vertrokken naar Bali. Een zeer geslaagde vakantie. Ons appartement zat niet aan het strand, maar beviel verder prima. Grote kamers en veel woonruimte. De kinderen zaten het liefst in het zwembad en waren niet altijd even enthousiast als we naar het strand gingen. Eenmaal daar vonden ze het wel altijd leuk. Snorkelen, zwemmen, jetskien etc. Natuurlijk ook de bekende tourtjes gedaan. Kinderen vonden de 'landtour' het leukst. Was ook erg leuk. Eerst met een busje naar het binnenland. Daarna ging het verder op riksja's.

 Deze brachten ons naar een lokaal schooltje. Natuurlijk was het vakantie, maar we konden toch de lokalen etc zien. In een lokaal zaten nog wat kinderen (van de straat geplukt?) en deze wilden laten zien/horen wat ze allemaal over Australie wisten. Was erg grappig. Daarna een wandeling door het bos en de rijstvelden. Bij een van de rijstvelden hebben Martijn en de kinderen een veldje geploegd. Voor mij hoefde dat niet zo -al die bloedzuigers aan je voeten:-) Daarna verder gelopen naar een huis waar ze uitlegden hoe ze koffie, een alcoholische drank en nog wat dingen maakten. Uiteraard mochten de kinderen dit ook proberen. Hierna gingen we offermandjes maken van palmbladeren. Dit vond met name Jasmijn erg leuk.Vervolgens kregen we bij deze familie een lunch en daarna gingen we weer naar huis.

Het tweede gedeelte van de vakantie hebben we in Singapore doorgebracht. Kerst gevierd bij mijn Vader, Joan en Marcel. De kinderen waren erg blij met hun cadeaus. Wij moesten een extra koffer kopen om alles mee terug naar Australie te nemen.
In Singapore ook veel gezien en gedaan. Omdat de hotelkamer helemaal vol stond (met oa kerstcadeaus) zaten we zo min mogelijk in het hotel. Kinderen gingen graag naar de Zwitserse club om daar lekker te zwemmen. Dit was altijd ons noodscenario als ze te moe waren om echt iets te ondernemen, maar niet in het hotel wilden blijven.
Met oud en nieuw zijn we naar een resort in Batam gegaan. Een leuk resort, waar we nog wat langer zijn gebleven dan mijn vader en Joan....beviel ons prima daar.
Vanuit Batam weer terug naar Singapore om 's avonds door te vliegen naar Australie. Ditmaal vlogen we op Goldcoast. Niet echt zp'n succes .Wat een chaos daar. Klein vliegveldje en 3 vliegtuigen die tegelijk aankomen. Enorme bende op de kofferband, ze vielen er allemaal als dominosteentjes af, geen bagagekarren meer etc. Heeft ons bijna anderhalf uur gekost voor we onze koffers hadden en toen moesten we nog een uur naar Brisbane rijden.
Eenmaal thuis kon de wasmachine aan de slag en moest de logeerkamer in orde gebracht worden. Woensdagavond zou oma Riet voor een maand overkomen.

bidden

Abel en Jasmijn gaan naar John Paul College. Een , voor Australische begrippen,zeer licht Christelijke school.
Toch zijn onze kinderen helemaal onder de indruk van het geloof.
Abel kwam direct de eerste week al thuis met verhalen dat hij 1 ding heel erg goed kon in zijn nieuwe klas: dat stil zijn en met God praten.
Afgelopen zondag kwam het kerststalletje uit een van de verhuisdozen tevoorschijn en hier moest natuurlijk direct mee gespeeld worden. Op den duur hoorden we helemaal niets meer, en zaten ze met z'n tweeen bij, zoals Jasmijn het noemt, 'tempel van Jezus' te bidden. Dit was net voor het avondeten.
Tijdens het avondeten zit Abel te klieren, en de nodige waarschuwingen gaan over tafel. Jasmijn helpt hem eraan herinneren dat hij net, tijdens het bidden heeft beloofd om 'goed te zijn'.
Abel:"Ja, maar dat gesprek is nu afgelopen!"

verhuisd

In de tussentijd is een hoop gebeurd (niks spectaculairs), maar is het me niet gelukt om de blog bij te houden (qua tijd)
Het laatste nieuws is dat we onze spullen weer hebben. Vorige week maandag kwamen de containers (bij de douane is het van 1 container naar 2 containers verplaatst) thuis. Twee mannen moesten samen de containers uitladen in 1 ochtend. Dat ze officieel ook de meubels in elkaar moesten zetten en de dozen uitpakken  was voor hen een onbekend verhaal. De mannen werkten erg hard -in Duitsland hadden we 2 dagen 10 man- en zijn 's middags weggegaan. Daar zaten we dus, tussen de dozen. Geen bedden om op te slapen en we zijn tot 's avonds laat bezig geweest om hoeslakens etc te zoeken.
De volgende dag is Martijn er wel achteraan gegaan dat er nog mensen kwamen om de boel aan kant te krijgen, maar dit verliep niet helemaal vlekkeloos. Om een lang verhaal kort te maken: na 2 weken kwamen er nog mannetjes om dingen in elkaar te zetten. Nu is het eindelijk zover dat we het eind van het uitpakken in zicht komt. Helaas heb ik nu een dozendip en staan die dozen even prima in de garage. Ik denk dat ik volgende week weer verderga met uitpakken.
Gelukkig is er niet zo heel veel beschadigd en missen we maar 1 kast.

 De weekenden zijn zo voorbij. Als we niet thuis aan het rommelen zijn, proberen we de buurt te verkennen. Zo zijn we in oktober naar Stradbroke Island geweest. Met een georganiseerde tour. We zouden het ook met onze eigen auto kunnen doen, maar dit was wel heel relaxed en zo konden we even afkijken hoe het rijden op strand en offroad gaat.
Eerst met de boot naar het eiland. Onze gids klapt op de boot zijn tafeltje uit en tovert voor ons tea met cakejes etc tevoorschijn.

Heeft wel wat, zo tussen alle auto's te staan met een opklaptafeltje. Eenmaal op het eiland vonden de kids het prachtig om over de zandpaden te crossen. Lekker gezwommen in een bruin meer (tea tree bomen) en daarna naar een uitkijkpunt waar we walvissen, dolfijnen, schildpadden -en nog iets, ben ik even vergeten- zouden kunnen zien. We hebben alleen de schildpadden gezien, maar het was wel erg mooi. Vervolgens over het strand gereden naar een picknick plek. Daar konden we lekker zwemmen in zee en de kinderen vermaakten zich supergoed in de kleine stroompjes zoet water die uit de bush het strand op liepen. Ondertussen maakte de gids de bbq klaar. Daarna weer terug naar de boot. Het was echt een super dag en zeker voor herhaling vatbaar.....met onze eigen auto. Wij blijven dan wel op de weg, want volgens mij blijven de wielen in de lucht steken als wij over die bushweggetjes rijden. Maar op het strand rijden zou wel moeten kunnen.

Abel en Jasmijn hebben hun draai op school wel gevonden. De eerste uitnodigingen voor kinderfeestjes zijn al binnen en de eerste playdates zijn afgesproken. Ondertussen hebben we ook een daycare voor Maurtis gevonden. De daycare van school zit tot 2014 vol, maar tegenover school is er een die nog plaats heeft. Daar kan hij nu twee dagen per week naar toe. Hij vindt het prachtig; hij gaat ook naar school. Daarnaast gaat hij 2 keer per week zwemmen. Kleine groepjes ( 2 of 3 kinderen) die op allerlei manieren in het water vallen, echt zwemmen -onder water- en veel plezier hebben. Dit is dicht bij huis, dus na afloop kan hij direct naar bed. Doodmoe is hij van het continue op de kant klimmen nadat hij in het water moest 'vallen'.

Afgelopen weekend hebben we twee nachten op een boerderij gelogeerd. De boerderij stond in de Scenic Rim, ongeveer 1,2 a 2 uur rijden van Brisbane. Uit school zijn we direct doorgereden. Onderweg begon het te regenen, en helaas is het het hele weekend niet meer gestopt met regenen. Gelukkig overdag zachtjes en 's nachts hard. De boer 'farmer Doug' was wel heel blij met de regen. Ze hadden al drie maanden geen druppel gehad en de koeien, paarden, schapen etc konden wel wat groen gras gebruiken.. Iedere ochtend gingen de kinderen met de boer de dieren voeren. Farmer Doug was wel een prototype Australische boer. Hij zou prima in de serie 'flying doctors' passen. Hij zei geen woord te veel en was niet echt vriendelijk voor de dieren. We hebben de kinderen ook vaak moeten zeggen dat wij het niet goed vinden als je dieren een schop geeft oid. Maar ze hebben een geweldig weekend gehad. Dieren voeren, paardrijden. Op de kar achter de trekker. Rondstruinen door de weilanden. eieren rapen, De koe melken, een lammetje en een kalfje de fles geven. Veel Wallabees gezien. Zelfs de hond van de boerderij aaien was leuk. Volgens mij hadden de kinderen niet eens door dat het steeds regende.

Nu nog een paar weekjes school (3 maar) en dan is het grote vakantie. In de vakantie gaan we eerst 10 dagen naar Bali om vervolgens door te vliegen naar Singapore.
Weer terug in Brisbane komt oma Riet op bezoek, als zij vertrokken is, komen opa Andre en oma Marjolein en dan is het alweer Maart!

 Aangekomen in Brisbane zijn we met een huurauto naar het appartement gereden. Vermoeid en gedesorienteerd in een huurauto gestapt. Voor het eerst in een automaat en dan ook links rijden; we leken wel een stel bejaarden. De navigatie was ook erg wennen. Gelukkig was het niet druk omdat het zo laat was. Maar na een paar keer verkeerd rijden, kwamen uiteindelijk toch aan; Kangaroopoint.

 Aan  de Brisbaneriver, met een geweldig uitzicht. De eerste dagen was het prachtig, maar daarna werd het saai. Er gebeurde werkelijk niets op het water. Veel watertaxi's af en toe een jetski en dat was het. We zaten wel dichtbij het CBD en konden met die watertaxi overal makkelijk naar toe.

 Bij het appartement hoorde ook een zwembad. Water was erg koud. Naast het zwembad ook een kleine spa. Deze was wel lekker warm en iedereen zat hier graag in.
Maurits zag voor het eerst hagedissen. Deze liepen iedere middag gezellig rond bij het zwembad.
Vrijdag, zaterdag en zondag was Martijn nog thuis en hebben de buurt een beetje verkend. Daarna is hij gaan werken en begon voor ons het 'grote zoeken'.

 Met de relocationagent eerst op zoek naar een school voor Abel en Jasmijn. Er zijn hier zoveel scholen, dat de keus erg moeilijk was. Hebben ons beperkt tot prive scholen en dan nog was het een hele lijst. Om het iets makkelijker te maken was er bij de meeste scholen geen plaats in year 1 voor Jasmijn. De eerste school die we bezochten en die ons ook meteen aansprak had plaats voor beiden en ze konden direct beginnen.(andere scholen wilen ons laten wachten tot oktober). Keus dus gemaakt: ze gaan naar John Paul College!

 Nu we de school wisten, konden we ook gaan zoeken naar een huis, het liefst in de buurt van school. Al snel ons 'droomhuis' gevonden, maar dit helaas niet gekregen - ging naar een andere familie. Daarna nog veel huizen gezien. De kinderen waren het spuugzat en lieten dit ook wel merken. Uiteindelijk hebben we een huis gevonden tussen school en CBD in. Nu we er wonen, blijkt de rit naar school toch langer dan verwacht te duren. De hele wijk moet de snelweg op. Zij gaan naar CBD, ik naar de andere kant.Nu is het huurcontract maar voor een jaar,

 dus moeten we over een jaar even kijken of we weer moeten/willen verhuizen.
In de weekenden als Martijn thuis was, gingen we dagjes weg. Door de weeks gingen we voor of na de huizenjacht even naar Southbank of een park waar de kinderen lekker konden spelen.
Na twee weken in ons appartement op de 12e verdieping konden we verhuizen naar de 1e  verdieping. Ik vond het doodeng boven. De kinderen (vooral Maurits) kon zo een stoel bij het balkon schuiven en erover heen vallen. De deuren konden niet op slot. Ook waren de ramen

enkel glas en vrij laag. Dus een ongelukkige val en ze zouden naar beneden kletteren.

De laaste maaltijd in Zeeland. Met z'n allen bij de molen in Serooskerke eten. Opa, oma, oma Riet, Danielle, Denise, Ineke, Amy, Johnny, Denise en Niels komen allemaal afscheid nemen.

 De volgende middag  vertekken we vanaf station Middelburg. Met de trein naar Schiphol. Oma Riet brengt de koffers met de auto naar ons hotel. We slapen nog een nacht in Badhoevedorp, zodat we 's ochtends niet hoeven te haasten om op tijd bij het vliegveld te zijn.

 's Avonds eten we gezellig met Barba, Vincent en oma Riet. Abel en Maurits zeggen alvast gedag tegen Melle!

 Dag Maurits!

 Vincent brengt Abel terug naar het hotel.

 En eindelijk is het dan zover. Brissy, here we come! De koffers zijn ingechecked, de kinderen zijn er klaar voor. (nu maar hopen dat ze slapen vanavond)

 Het vliegen ging hartstikke goed. De kinderen hebben zich prima gedragen. Slapen was moeilijker, maar uiteindelijk is toch iedereen in slaap gevallen. Helaas was dit tijdens het overstappen in de lounge in Singapore, dus we moesten 3 slaapdronken kindjes naar het vliegtuig dirigeren.

 Luxe! Mega stoelen en vanalles te eten. Maar het mooiste: televisie kijken terwijl je eet!

 Uiteindelijk hebben ze het toch opgegeven en is iedereen in slaap gevallen.
Maurits sliep al tijdens de vlucht Amsterdam-Singapore.

Jasmijn en Abel hebben de hele vlucht van Singapore tot Brisbane geslapen. Tijdens het landen werden ze weer wakker.